De 23^e Rabomeertour is weer ten einde en om voorzitter Koos Venema te citeren, het was de mooiste wedstrijd van de hele reeks. Het daverende applaus bij de prijsuitreiking in De Maaier zegt in dit verband voldoende. Vier dagen prachtige wielersport, felle strijd, schitterend weer en een massa publiek. Wat kan een wielerwedstrijd meer wensen als er ook nog eens mooie winnaars – Arjan de Heer in de A-klasse en Clemens Ulrich in de B-groep – met de hoogste eer aan de haal gaan.

Maanden van voorbereiding was aan deze vierdaagse vooraf gegaan. Want of je nu een meerdaagse organiseert voor elite met of zonder contract, of een vierdaagse voor B-amateurs en een enkele dagkaarthouder, het werk blijft hetzelfde. Letterlijk alles was tot in de puntjes geregeld, maar op het moment suprème is het altijd afwachten. Achteraf kan gesteld worden dat er niets aan heeft gemankeerd, op het gebruikelijke schoonheidsfoutje na.

Sportief is er enorme strijd geleverd. Van de proloog via de twee omlopen tot de ploegentijdrit, individuele tijdrit en de beide criteriums aan toe. De deelnemers, volgens berekening met een gemiddelde leeftijd van 35.4 jaar, vlogen er in als jonge honden. De gemiddelde snelheid waarmee werd gereden, was vergelijkbaar aan die van eliterenners in hun koersen. Waarbij moet gesteld dat zij wat langer dit tempo onderhouden. Voor de Meertour-deelnemers geldt dan weer als excuus dat zij vrijwel allemaal een volledige werkweek doen en pas na hun werk kunnen trainen.

A-groep

Arjan de Heer, de winnaar in de A-groep, is één van de meest ervaren deelnemers uit de noordkop. Hij is eliterenner geweest en was ook twee seizoenen actief tussen de profs. Die ervaring kwam hem deze week van pas. Nadat hij vorig jaar de Tour de la Salle al had gewonnen, greep hij kortgeleden ook de winst in de Hel van Petten. Dat bestempelde hem tot dé favoriet voor deze Rabomeertour.

Hij beschaamde het vertrouwen van aanhang en ploegmaats van Govers-Verdoes 1 niet. Reed een goede proloog en dito omlopen en won met zijn makkers ook de ploegentijdrit. Aan de vooravond van het criterium in Middenmeer stond hij daarom kort achter leider Ruud Pronk om in het tumultueus eindigende criterium keihard toe te slaan.

Na de massale valpartij kreeg Arjan met zijn vluchtmakker Nick Hansen – een van de opvallendste renners in deze Rabomeertour – na de herstart de voorsprong die ze voor de val hadden. Arjan benutte de herstart perfect en vertrok als een raket. Het voordeel van de twee ten opzichte van het peloton, dat veel trager op gang kwam, leidde al direct tot een groeiende kloof. Aan de streep hadden de twee, ondanks de trieste val van Nick Hansen, zoveel voorsprong dat ze ook na de afsluitende tijdrit en het criterium in Wieringerwef nog steeds een en twee stonden.

Op de laatste dag onderstreepte Marco Bos zijn tijdrijderskwaliteiten door na de proloog ook de tijdrit over tien kilometer te winnen. Met het mooie gemiddelde van 44.6 km per uur bleef hij Ruud Pronk, Marc Hulzebos, Arjan de Heer en Jacco Konijn keurig voor. Het leverde hem als extra-prijs een speciaal tijdritpak van Kai Reus op. Nick Hansen verspeelde als enige van de toptien wat meer tijd, maar gevaar liep zijn tweede plaats eigenlijk niet.

Althans, dat leek zo maar toen in het criterium, onder het waakzaam oog van burgemeester Peter Leegwater, het trio Klaas van Wonderen, Nan Simon Dekker en Richard Mulder aan de haal ging en per ronde meer voorsprong nam, beseften de Volendammers van het Greuter-team het gevaar dat vooral van de sterke Mulder kon komen.

De boomlange Michael Ruska, ruim twee meter en 110 kilo schoon aan de haak, zette zich op kop en sleurde het peloton weer naar de vluchters toe. Die behielden hun voorsprong waarna Klaas van Wonderen zijn iets teleurstellende Rabomeertour redde door fraai te winnen voor Nan Simon Dekker en Richard Mulder. Een snelle rekensom leidde vervolgens tot de conclusie dat de volgorde in het klassement ongewijzigd was gebleven.

B-groep

Ook in de B-groep veranderde in het criterium niets. Clemens Ulrich had door een iets betere tijdrit dan Sander Steltenpool drie seconden voorsprong. De West-Frisia-renner, overigens uitkomend voor BRC Kennemerland, stond voor de tijdrit nog negen seconden voor op de Alkmaarder. De bonificaties zouden hier dus de beslissing moeten brengen na de fraaie tijdritzege van de sterke wereldfietser Johan van Splunter die als enige B-renner binnen de veertien minuten bleef.

Ulrich, in het groen van de leider en Steltenpool in het roze van de sprinter, weken geen millimeter van elkaar. De spaarzame ontsnappingspogingen in de koers leidden tot niets zodat een massasprint de beslissing moest brengen. Daarin kwam de routine van Richard Kooijman duidelijk naar voren. De voormalige elite-renner won fraai voor Roy Lennings en de taaie Ben Davidson. Sander Steltenpool, vierde, greep net naast de bonificatie en daarom kon Clemens Ulrich blij de armen omhoog steken. De Rabomeertour B-groep was voor hem.

In De Maaier werden na afloop de prijzen uitgereikt. Op deze sfeervolle bijeenkomst, waar menig biertje in  dorstige kelen verdween, werden eerst aan de ploegleiders de enveloppen met inhoud overhandigd waarna de winnaars van de diverse klassementen werden gehuldigd. Naast de belangrijkste truien voor Arjan de Heer en Clemens Ulrich, werden ook de sprinters Michel Henrix en Richard Kooijman en de drie beste ploegen van Govers-Verdoes 1, Olbers & IJlstra 1 en Greuter-Volendam 1 in het zonnetje gezet.

Gezien alle lovende woorden over deze 23^e Rabomeertour is iedereen er volgend jaar weer bij. Zeker ook de oudste deelnemer, de 55-jarige Leen de Vries. Deze Limmenaar van BRC Kennemerland fietst nog maar een jaar en eindigde in het B-klassement heel knap op de 31^e plaats. Een compliment voor deze taaie rakker is zeker op zijn plaats.

Over de derde dag van de 23^e Rabomeertour zal nog lang worden nagepraat. Een prachtige sportdag eindigde in Middenmeer met pure sensatie. Eerst een grote valpartij in de finale van het A-criterium en na de herstart vervolgens een duel tussen de uitblinkers Nick Hansen en Arjan de Heer dat tumultueus eindigde. Arjan de Heer won, de in de laatste ronde gevallen Hansen werd tweede. De Heer is nu leider in het klassement met 17 tellen voorsprong op de Volendammer die tot strijdlustigste van de dag werd uitgeroepen.

De emotie aan de finish liep hoog op in de finale van het A-criterium. Na een buitengewoon fraaie rit met diverse uitlooppogingen, klapte een tiental renners vijftien ronde voor het einde tegen de klinkers van de Hoogkamerlaan. Het leek aanvankelijk ernstig maar na een neutralisatie van tien minuten vertrok de meute weer. De beide koplopers Hansen en De Heer kregen reglementair hun voorsprong en mochten honderd meter voor het peloton starten.

Die voorsprong bouwden de twee snel uit tot zelfs meer dan een minuut. Nadat het peloton onder aanvoering van Michel Henrix – wie anders – was afgesprint, kregen de twee leiders nog twee ronden het rijk alleen voor de ritzege. Van een duel kwam jammergenoeg niets meer, toen de jobstijding kwam dat Hansen in de voorlaatste ronde was gevallen. Arjan de Heer kreeg de overwinning in de schoot geworpen en Hansen kwam even later gedesillusioneerd over de streep.

Wat was er gebeurd buiten het gezichtsveld van de honderden toeschouwers die zich bij de finish hadden opgesteld? Nick Hansen tierde en dreigde in eerste instantie Arjan de Heer aan te vliegen omdat hij hem bewust ten val zou hebben gebracht. Die legde op zijn beurt uit, dat hij natuurlijk nooit iemand bewust ten val zal brengen. ,,Ik reed voorop en wilde Nick de kop opdwingen en stuurde daarom iets naar de kant. Toen tikte hij blijkbaar even mijn achterwiel aan en viel daardoor.”

Nadat de eerste schrik en boosheid wat was geluwd, gaven beide koplopers elkaar de hand en stapten voldaan op het ereschavot. Na de zware dag met een ploegentijdrit en een slopend criterium tellen zij respectievelijk 1.10 min en 53 sec. voorsprong op de nummer drie in het algemeen klassement, Richard Mulder. En dat met een individuele tijdrit van 10 km en een criterium in Wieringerwerf nog voor de boeg.

Het was de ontknoping van een prachtige wielerdag die begon met een ploegentijdrit waarin het team van Govers Verdoes 1 (met De Heer, Hulzebos, Mulder en Mark Bakker) wonnen voor het trio van Olbers & IJlstra 1 (met Pronk, Bos en Sweering) en de Volendammers van Greuter 1 (met Ruska, Hansen, Snoek en Veerman).

Na de ploegentijdrit volgde in Middenmeer eerst het criterium voor de B-renners waarin Clemens Ullrich en Sander Steltenpool na een lange vlucht overbleven van een kopgroep van aanvankelijk vijf met ook nog Davidson, Meijer en Braakman. Davidson en Meijer haakten als eersten af en vervolgens ook nog Ruud Braakman. De lange Clemens Ullrich won op fraaie wijze de koers voor Steltenpool die zich in de groene leiderstrui mocht hijsen. Met nog een dag te gaan heeft vier tellen voorsprong op Ullrich, vijftien op Braakman en 29 op Richard Kooijman die de sprint van het peloton won.

Laatstgenoemde is een opvallende verschijning in de Meertour. Nog maar een paar weken in training en met nog niet eens 500 km op de teller was hij op Hemelvaartsdag op de fiets op weg naar Leeuwarden. Voor een vriendschapsbezoekje en een trainingsritje. Eén telefoontje van Meertour-voorzitter Koos Venema twee uur voor de start (‘we hebben alsnog een startplek over’) deed Richard direct omkeren naar huis. De tas snel ingepakt en als een speer naar Wieringerwerf. Een kwartier voor de start van de proloog arriveerde hij en begon zonder rugnummer aan zijn tijdrit. Inmiddels staat hij vierde en sterk en slim als hij is, zal hij het daar niet bij willen laten.

Na het B-criterium was er een leuk intermezzo met een dikkebandenrace voor de jeugd. Het enthousiasme was hartverwarmend en gezien de belangstelling van de jeugd uit de Wieringermeer ziet het er voor de wielersport wel goed uit. Adrie Visser mocht heel wat jonge talentjes bloemen, medailles en een prachtig Agriport A7/t/shirt uitreiken.

Het afsluitende A-criterium kreeg de boven geschetste afloop na een prachtige wedstrijd waarin ongelooflijk hard werd gereden. Diverse ´kenners´ toonden zich verbaasd over de snelheid die deze amateurs, in de wielerhierarchie in feite vierdeklassers, ontwikkelden. Zei een van hen ´meestal zie je een peloton dicht opeen gepakt rijden. Hier is het de hele wedstrijd een lang lint geweest. Ongelooflijk.`

De 23^e Rabomeertour wordt zondag afgesloten met een individuele tijdrit en de afsluitende criteriums voor B- en A-renners. De strijd om de overwinning is nog niet ten einde.

De spanning blijft om te snijden in de 23^e Rabomeertour. Na de etappe Middenmeer-Middenmeer, met opnieuw Michel Henrix als sprintwinnaar, is Richard Mulder de nieuwe leider geworden. De 40-jarige Heldenaar heeft in het algemeen klassement welgeteld een seconde voorsprong op Michel Henrix, terwijl de onttroonde leider Ruud Pronk nu derde is op 2 seconden. Het worden nog hete dagen in de finale van de Rabomeertour.

De tweede etappe van vrijdag voerde het peloton vanuit Middenmeer naar het mooie voormalige eiland Wieringen. Met opnieuw de lange rechte stroken naar de Kwelweg en via Medemblik bereikte men na zo’n 87 kilometer weer Middenmeer.

Mede door de stevige wind werd het een lastige opgave voor de nog 118 in koers zijnde renners. Gisteren was abusievelijk Bollenstreker Hans van Eijk als opgever genoteerd omdat de jury op de finishband zijn rugnummer niet kon ontdekken. Van Eijk was echter vrijwel onder de jurywagen, buiten bereik van de finishcamera, over de streep gereden. Zijn opgave werd geschrapt en vandaag reed hij keurig als nummer dertien duidelijk zichtbaar over de streep.

Maurice IJlstra, sponsor en renner van de gelijknamige ploeg Olbers & IJlstra kwam zover niet. Hij gaf voortijdig op. Jurjen Sweering, een Friese deelnemer, had die nare beslissing al voor de start genomen en vertrok helemaal niet. Zodoende zijn er nu nog 116 deelnemers in koers die vanaf zaterdag in een A- en een B-groep zijn verdeeld.

Het hoge tempo en de harde wind zorgde al snel voor een flinke schifting. Al na enkele kilometers moesten de eerste deelnemers lossen. En eenmaal gelost kom je niet meer bij, ook niet als je even beschutting zocht achter een volgwagen of een motor. Een enkeling kwam nog wel terug maar bij de volgende versnelling glipte de groep weer bij hem vandaan.

Vooraan handhaafde zich uiteindelijk een eerste peloton van 67 renners dat lang op jacht was naar een trio vluchters. Initiatiefnemer was Michael Ruska, de boomlange Volendammer die geruime tijd solo voor het peloton uitreed. Toen hij was achterhaald door het duo Dennis van der Putten en Bob Klein - de enige renner in het peloton met ongeschoren benen - liep de voorsprong op naar bijna anderhalve minuut.

Bij het verlaten van de altijd weer slopende Kwelweg slonk de voorsprong van de drie zienderogen. Hun lange vlucht eiste zijn tol en toen de laatste tien kilometer ingingen, was het peloton weer praktisch compleet. Klein en Ruska verzetten zich nog het langst, maar toen de massa langs de kant in Middenmeer het peloton zag aankomen, was het één grote groep.

De in  opvallend Giro-roze geklede Michel Henrix was opnieuw de snelste. Zoals Theo Bos Olympia’s Tour beheerst in de massasprints, zo doet Michel Henrix dat in de tegenhanger, de Rabomeertour. Een finishfoto is in een sprint met Henrix voorop niet nodig, de 35-jarige Heldernaar spurt, om het in het Vlaams te zeggen, de concurrentie ‘van de foto’.

Met Marvin Bruul als tweede en Richard Mulder als derde werd het daar in Middenmeer een compleet Helders podium. En bij het uitreiken van de truien, de roze sprinttrui voor Henrix en de gele leiderstrui voor Mulder was het opnieuw Den Helder wat de klok sloeg.

Speaker Jan Burger probeerde Henrix, net als een dag eerder, in de favorietenrol te duwen maar de snelle Henrix gaf niet toe. Met een lachje refereerde hij aan zijn ‘matige’ proloog en over de ploegentijdrit was hij ook al niet hoopvol. Michel was duidelijk bezig de concurrentie zand in de ogen te strooien.

De nieuwe leider Richard Mulder, dolgelukkig met zijn gele trui, was vooral bezig om de organisatie complimenten te maken. Wat een prachtige wedstrijd, wat een schitterend parkoers, voegde hij Meertour-voorzitter Koos Venema toe. Koos kreeg er zowaar een kleur van.

Voor de derde dag staat er de ploegentijdrit op het programma, die om drie uur begint. In de namiddag en avond zijn er dan de criteriums voor de B-groep (17 u), de dikkebandenrace voor de jeugd en het A-criterium (19.15 u). De beide criteriums worden in Middenmeer verreden.

Wat het verslag van de eerste dag betreft moet iets worden rechtgezet. Bij een ontsnapping met drie renners meldden we abusievelijk ook Marc Hulzebos bij de vluchters. Dat moest echter Gerard Ursem zijn. Waarvan acte.

Zon, spanning en mooie winnaars op de eerste dag van de 23^e Rabomeertour. Hét wielerevenement van de Wieringermeer kon zich geen betere start wensen. Een heerlijk zonnetje, een lekker windje en een massa volk bij de finish in Slootdorp. De organisatie stond er glimmend bij. Met Marco Bos als winnaar van de proloog, Michel Henrix als sprintwinnaar van de eerste rit en Ruud Pronk als klassementsaanvoerder kon men terugkijken op een meer dan geslaagde eerste dag.

De proloog over 3.3 km op een vrijwel kaarsrechte weg van Middenmeer naar Slootdorp bracht geen verrassende uitslag. Marco Bos, een echte specialist in het hardrijden, sloeg hard toe. Met 3.50.00 won hij op overtuigende wijze voor twee andere hardrijders, Marc Hulzebos en Michael Ruska. Met deze drie krachtpaters doken nog enkele deelnemers onder de grens van vier minuten en werden de verhoudingen binnen het 120 man sterke veld al wat zichtbaar.

De jeugdige Bollenstreker Michael McKay, voor het eerst deelnemer, bekeek het fenomeen Meertour met grote verwondering. Terwijl hij het kransje van zijn open achterwiel op zijn dichte wiel monteerde, constateerde hij verwonderd met welk materiaal hier door sommigen wordt gereden. ,,Ik moet het kransje overzetten, twee stuks heb ik niet. Maar hier zie ik zelfs jongens op echte tijdritfietsen van misschien wel vijf mille rondrijden.”

De middagetappe over iets meer dan 90 km, met een aantrekkende wind, werd een waar slagveld. Voor tientallen deelnemers werd het hoge tempo al snel teveel. Bij bosjes werden renners gelost, terwijl ook de beruchte Kwelweg nog een extra handicap vormde. Door het hoge tempo waren vluchtpogingen spaarzaam al deden toch enkele renners een poging.

Zo was het vijftal Ursem, Van Dongen, Snoek, Halfweeg en Koenen even weg, terwijl later Nan Simon Dekker en Ruud Pronk hun kans waagden. Maar de uitgedunde eerste groep neutraliseerde elke vluchtpoging. Ook de slotaanval van het trio Snoek (alweer) Richard Mulder en Marc Hulzebos. Dit drietal pakte nog wel bonificatiepunten in de plaatselijke omloop rond Slootdorp, maar uiteindelijk kwam toch weer alles bijeen.

En als er gesprint moet worden valt al snel de naam van Michel Henrix. De rappe man uit Den Helder maakte zijn naam meer dan waar. Op prachtige wijze flitste hij als eerste over de streep voor Hans van Wondere, Kees van Wonderen, Paul Nieuwenhuizen en Rik Buiter. Henrix kon zijn blijdschap niet op: ,,Mijn Meertour is nu al geslaagd. Ik heb overal gewonnen, in de Tour de La Salle, op de Schelphorst maar nog nooit in de Meertour. En ik doe hier al tien jaar mee. Aan het klassement denk ik geen moment, daar verandert deze overwinning niets aan.”

Ruud Pronk, die als negende over de streep ging, werd de nieuwe leider van de Rabomeertour. Dankzij zeventien bonificatieseconden passeerde hij proloogwinnaar Marco Bos en is nu eerste met twee seconden voorsprong. Cees Snoek, ook op twee seconden, staat derde, Richard Mulder vierde en Michael Ruska vijfde. Met tien renners binnen tien seconden is de spanning in de Rabomeertour te snijden.

Vandaag volgt de etappe Middenmeer-Middenmeer.